Sağlıkta şiddete karşı kalıcı politiklar geliştirilmeli

Sağlık çalışanlarının iş yükü ve karşı karşıya oldukları riskler,

salgınla mücadele sürecinde katlanarak artmıştır. Elbette ücret

adaletsizliği gibi kronik sorunlarına, bu süreçte, tükenmişlik gibi

esaslı meseleler de eklenmiştir.

Sağlık çalışanları, tüm bunlara rağmen yeterli istihdam

sağlanırsa iş yüklerinin azalacağına, tedbirler alınırsa risklerinin

azalacağına,

hakkaniyetli

paylaşım

sağlanırsa

adaletsizliğinin son bulacağına ve salgınla el birliğiyle mücadele

edilirse tükenmişliğin geride kalacağına inanmaktadırlar.

Ancak sağlık çalışanları şiddet konusunda bu kadar iyimser

olamamaktadırlar. Çünkü sağlıkta şiddet bir toplum sorunudur. Ne

yazık ki olmaya da devam etmektedir. Sağlık çalışanlarının bu

sorun karşısında kapı arkalarına gizlenmekten başka yapacakları

pek bir şey bulunmuyor. Çünkü “şiddet geliyorum” demiyor;

hastane koridorunda şifa bulmak amacıyla yer alan bir kimse,

aniden, dehşet saçan bir kendini bilmeze dönüşebiliyor. Aynı

durum, hastaların yanlarında bulunan refakatçiler için de

geçerlidir.

Bu hazin duruma; yasalar, kurallar, uyarılar, nasihatler

çözüm olmamaktadır. O nedenle zaman geçse de nesil değişse de

şartlar farklılaşsa da sağlıkta şiddet tüm hızıyla yaşanmaya devam

etmektedir.

Genel olarak toplumun bilincinde değişiklik olmadığı

müddetçe, şiddetin bir toplum sorunu olarak varlığını belirgin

şekilde sürdüreceği de açıktır. Bu durumun en acı yanı sağlıkta

şiddetin “normalleşmesi” yani toplumsal kabul görmesidir ki her

ay düzenli olarak ortaya koymuş olduğumuz veriler bu olguya delil

teşkil etmektedir.

Yapılması gereken, hep vurguladığımız gibi topyekün mücadeledir,

şiddete karşı kalıcı ve caydırıcı adımların biran önce atılmasıdır.

Çünkü sağlık çalışanlarının can güvenliği sağlanmadan toplum

sağlığını tesis etmek mümkün değildir.

Bu tespitler ışığında Sağlık-Sen Genel Merkezimizin

kamuoyuna yansıyan olaylar esas alınarak yaptığı çalışmadaülkemiz genelinde Kasım ayında 16 şiddet olayında 27 saldırganın

31 sağlık çalışanını mağdur ettiğini görüyoruz.

Bunlar içinde en trajik olanı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi

Cebeci Hastanesi’nde yaşanan olaydır ki sağlık çalışanları

kendilerini, kapı arkasına barikat oluşturarak koruma yoluna

gitmişlerdir. Her ay bir benzerine rastladığımız bu korunma

yönteminin sağlık çalışanları arasında, şiddetten korunma

pratiğine dönüştüğünü üzülerek görüyoruz.

16 vakanın 11’i hem sözlü hem fiili, 4’ü sözlü, 1’i ise taciz

olarak gerçekleşmiştir. Olayları gerçekleştirenlere baktığımızda;

6’sı hastalardan, 4’ü hasta yakınlarından, 6’sı ise kendini bilmez

kimselerden oluşuyor.

Saldırganlara yönelik adli işlemlere baktığımızda ise yine

vahim bir tabloyla karşılaşıyoruz. Yaşanan olaylarda 11 saldırgan

ifadeleri alınıp serbest bırakılmış, 10’u hakkında hiçbir işlem

yapılmamış, 6 saldırgan ise tutuklanmıştır.

Olayların vuku bulduğu alanlara baktığımızdaysa 16 olayın

9’u hastanelerde, 1’i aile sağlığı merkezinde, 6’sının ise saha

çalışmalarında meydana geldiğini müşahade ediyoruz.

Yaşanan 16 olayda farklı branşlardaki birçok sağlık

çalışanının şiddete maruz kaldığını görmekteyiz. Bunların 5’i

doktor, 6’sı filyasyon ekibi çalışanı, 4’ü hemşire, 1’i güvenlik

görevlisi ve 15’i de farklı alanlarda görev yapmakta olan sağlık

çalışanlarıdır.

Mahkemeler, Kasım ayı boyunca, geçmiş dönemlerde

yaşanan bazı şiddet olaylarında örnek olarak gösterilebilecek

kararlara da imza atmışlardır.

- Geçtiğimiz yıl aile sağlığı merkezinde bir doktora 'siz çok

terbiyesiz ve saygısız doktorsunuz' diyen hasta ve hasta yakınına

yerel mahkeme 6 bin 80 TL ceza kesti.

- Kahramanmaraş’ta doktora istediği ilacı yazmadığı için

hakaret ve tehditte bulunan hasta yakını mahkeme tarafından 5

bin 660 lira cezaya çarptırıldı.

Salgınla hayati bir mücadele yürüten sağlık çalışanlarının,

şiddete maruz kalmalarını, hayat kurtarmaya çalışırken, canlarına

kast edilmesini şiddetle kınıyoruz. Sağlıkta şiddetin önüne geçmek

için kalıcı politikalar ortaya konmalı, şiddet kimsenin yanına kâr

kalmamalı, toplumsal duyarlılık artırılmalıdır. Bu noktada herkesi

ve her kurumu sorumluluk almaya davet ediyoruz.