- 28 Temmuz 2026 - BİR ANLIK ÖFKE, BİR ÖMÜRLÜK YIKIM
- 20 Temmuz 2026 - YATIRIMCIYI YORAN SİSTEMLE KALKINMA OLMAZ
- 20 Temmuz 2026 - OLMADI RAHMİ BEY
- 02 Haziran 2026 - MİDYAT SAĞLIKTA ACİL ÇÖZÜM BEKLİYOR
- 13 Mayis 2026 - Amedspor Kazandı… Peki Kim Rahatsız Oldu?
- 20 Mart 2026 - ÇANAKKALE’YE GELDİLER… AMA GEÇEMEDİLER
- 18 Mart 2026 - KADİR: İNSANLIĞIN VİCDAN GECESİ
- 07 Mart 2026 - MİDYAT İÇİN SAĞLIK MASTER PLANI ŞART
- 27 Subat 2026 - SAĞLIKLI KENT PLANLAMAYLA BAŞLAR
- 25 Subat 2026 - İYİ İDARECİ KİMDİR, NASIL OLMALIDIR?
- 24 Subat 2026 - KÖYÜ YAŞATAN ŞEHİRDE HUZURU YAKALAR
- 01 Ocak 2026 - BİR NESLİ KAYBETMEMEK İÇİN SON ÇAĞRI
- 10 Aralik 2025 - Bir Milletin Bekâsı Ailedir
- 30 Ekim 2025 - KELİMELERİN IŞIĞINDA 13 ESERLİK EĞİTİME DESTEK İMZA ŞÖLENİ
- 16 Agustos 2025 - BEBEK SUSARSA YARINLAR YETİM KALIR
- 12 Agustos 2025 - MİLLİ DAYANIŞMA, KARDEŞLİK VE DEMOKRASİ KOMİSYONU
- 05 Agustos 2025 - KERİM DEVLETİN UFKUNDA YENİ TÜRKİYE YÜZYILI
- 29 Temmuz 2025 - “Ağaçsız Vatan, Vatansız İnsan”
- 25 Temmuz 2025 - MİDYAT FEN LİSESİ: ORTAK AKILLA YAZILMIŞ BİR BAŞARI DESTANI
- 04 Haziran 2025 - VİLAYET OLMAYA NAMZET MİDYAT’A SAĞLIK YATIRIMI ÇAĞRISI
- 27 Mayis 2025 - KALEMLE DİRİLMEK (III): VİCDANIN MÜREKKEBİ
- 15 Mayis 2025 - KALEMLE DİRİLMEK (II): Harfin yükü
- 24 Nisan 2025 - Kalemle Dirilmek (I): Yazmak Bir Sırra Yolculuktur
- 16 Nisan 2025 - MİDYAT NEDEN VİLAYET OLMALI?
- 08 Mart 2025 - MİDYAT: DİCLE HAVZASI’NIN KONAKLAMA MERKEZİ VE SAKLI HAZİNESİ
- 11 Subat 2025 - GENÇLİK VE GELECEK: KAYBETMEDEN SON ÇAĞRI!
- 04 Subat 2025 - FIRAT VE DİCLE’NİN ÖZLEMİ GAP TAMAMLANSIN, MARDİN OVASININ BEREKET HASRETİ SON BULSUN!
- 28 Ocak 2025 - KARTALKAYA’DA ATEŞE YAZILAN VEDA
- 18 Aralik 2024 - KEŞFİNİ BEKLEYEN VAHA: DARGEÇİT
- 17 Ekim 2024 - BEYAZSU KARASU’YUN AKIBETİNE UĞRAMADAN, KARALAR BAĞLAMADAN TEDBİR ALINMALI!
- 15 Eylul 2024 - Dicle’nin nazlı çiçeği: Midyat’ın 100 yıllık hikayesi ve hak ettiği gelecek
- 07 Eylul 2024 - DARGEÇİT’E BONCUKLU TARLA MÜZESİ KURULSUN, TURİZM POTANSİYELİ EKONOMİYE KAZANDIRILSIN!
- 09 Agustos 2024 - CEHENNEM DERESİNE GİZLENMİŞ CENNET
- 16 Mart 2024 - “DİCLENİN HAFIZASI BONCUKLU TARLA: TURİZM VE KALKINMADA NAZAR BONCUĞUMUZ OLSUN!”
HALİL EL
BİR BİLİM İNSANINA VEFA, BİR MİLLETİN GELECEĞİNE VEFADIR
Merhum Prof. Dr. Mehmet Nuri Nas’ın Aziz Hatırasına İthafen
BİR BİLİM İNSANINA VEFA, BİR MİLLETİN GELECEĞİNE VEFADIR
Bazı insanlar yaşarken konuşulur…
Bazıları ise aradan yıllar geçtikçe daha iyi anlaşılır.
Çünkü onlar, yalnızca yaşadıkları zamanı değil, henüz gelmemiş yarınları da görürler.
Merhum Prof. Dr. Mehmet Nuri Nas, işte böyle bir bilim insanıydı.
Amerika Birleşik Devletleri’nde tarımsal biyoteknoloji alanında yüksek lisans ve doktora yaptı. Bilim dünyasında iz bırakan çalışmalara imza attı. Geliştirdiği ve literatüre kendi adıyla geçen “Nas Ortam Geliştirme Hipotezi” ile uluslararası bilim çevrelerinin dikkatini çekti. Önünde çok parlak bir akademik gelecek vardı.
Fakat o, kariyerini büyütmekten önce memleketini büyütmeyi tercih etti.
Çünkü onun gözünde bilim; yalnızca laboratuvarlarda üretilen bilgi değil, toprağa bereket, insana umut ve memlekete kalkınma getiren en büyük güçtü.
İşte bu anlayışla Şırnak Üniversitesi’ne geldi.
Kurucu Dekan oldu.
Rektör Yardımcısı oldu.
Sonra Rektör oldu.
Fakat onu farklı kılan makamları değil, ufkuydu.
Çünkü o, bir fakülte kurmadı.
Bir gelecek tasarladı.
Bir haritaya dikkatle bakınız…
İdil…
Cizre…
Silopi…
Güçlükonak…
Mardin ve Şırnak ovaları…
Burası, Güneydoğu Anadolu’nun en verimli tarım havzalarından biridir. En geniş ekilebilir arazilere, en yoğun kırsal nüfusa ve en yüksek tarımsal üretim potansiyeline sahip bölgelerden biridir.
Prof. Dr. Mehmet Nuri Nas bunu yıllar önce gördü.
Cizre Sulama Barajı tamamlandığında, Dicle ve Fırat nehirleri bereketiyle bu topraklarda buluşacak; Mardin ve Şırnak ovaları bambaşka bir üretim merkezine dönüşecekti.
O, yalnızca suyun toprağa kavuşacağını değil; bilimin üretimle buluşması hâlinde bu coğrafyanın Türkiye’nin kalkınma hikâyesinde stratejik bir rol üstleneceğini öngörüyordu.
İşte bu yüzden İdil Ziraat Fakültesini, ovanın tam merkezinde konumlandırdı.
Çünkü ziraat fakülteleri betonun değil, bereketin yanında anlam kazanır.
Topraktan uzak bir ziraat eğitimi eksik kalır.
Bilim, laboratuvarla tarlanın buluştuğu yerde değer üretir.
Merhum hocamızın hedefi yalnızca mühendis yetiştirmek değildi.
Araştıran…
Üreten…
Çiftçiye yol gösteren…
Yeni tohumlar geliştiren…
Modern sulama teknikleri üreten…
Katma değer oluşturan…
Bir bilim merkezi kurmaktı.
Üstelik bununla da yetinmedi.
İdil Ziraat Fakültesinin uygulamalı eğitim ve Ar-Ge çalışmaları yapabilmesi için binlerce dönüm araştırma arazisinin üniversiteye tahsis edilmesine öncülük etti.
Çünkü geleceğin tarımı; bilgiyle, teknolojiyle ve araştırmayla şekillenecekti.
Onun hesabı yalnızca bugünün hasadı değildi.
Yarının bereketiydi.
Bugün bütün dünyanın konuştuğu “katma değerli üretim”, “tarımsal Ar-Ge”, “gıda güvenliği”, “iklim dirençli tarım” ve “üretim odaklı kalkınma” anlayışını yıllar önce düşünen isimlerden biriydi.
Bir başka önemli hedefi daha vardı.
Yanı başımızdaki Orta Doğu pazarı…
Irak başta olmak üzere milyonlarca insanın yaşadığı geniş coğrafya…
O, İdil, Cizre ve Silopi ovalarında üretilecek sebze, meyve ve tarımsal ürünlerin yalnızca ülkenin ihtiyacını karşılamanın yanısıra; işlenerek, markalaştırılarak ve yüksek katma değerle ihraç edilmesini hedefliyordu.
Çünkü güçlü tarım…
Güçlü sanayi demektir.
Güçlü ihracat demektir.
Güçlü istihdam demektir.
Güçlü Türkiye demektir.
Bugün yapılması gereken bellidir.
Merhum Prof. Dr. Mehmet Nuri Nas’ın en büyük eseri olan İdil Ziraat Fakültesi daha da güçlendirilmelidir.
Tahsis edilen araştırma arazileri yeniden bilimle buluşturulmalıdır.
Ar-Ge merkezleri kurulmalıdır.
Uygulama çiftlikleri hayata geçirilmelidir.
Çiftçiyle akademi aynı hedefte buluşturulmalıdır.
Çünkü yapımı devam eden Cizre Sulama Projesi ile birlikte hayat bulacak Mardin ve Şırnak ovaları, İdil Ziraat Fakültesinin bilimsel rehberliğinde ülkemizin yeni kalkınma hikâyelerinden birini yazabilecek potansiyele sahiptir.
Bu yalnızca bölgenin meselesi değildir.
Bu, Türkiye’nin meselesidir.
Bizim medeniyetimizde güzel bir kavram vardır:
Ahde vefa.
Ahde vefa, yalnızca vefat yıl dönümlerinde güzel sözler söylemek değildir.
Gerçek vefa; bir insanın emanet bıraktığı fikri yaşatmak, eserini geliştirmek ve vizyonunu geleceğe taşımaktır.
Merhum Prof. Dr. Mehmet Nuri Nas’ın aziz hatırasına gösterilecek en büyük saygı; onun adını anmak değil, hayalini büyütmektir.
Çünkü bazı insanlar ölmez…
Onlar, toprağa ektikleri fikirlerle yaşamaya devam ederler.
Ve bazı tohumlar vardır…
Filizlenmesi yıllar alır.
Ama filizlendiğinde yalnızca bir tarlayı değil, bir memleketin kaderini değiştirir.
Halil EL
Şair, Yazar ve İş İnsanı




Henüz Yorum yok